Column: We doen leuk mee

Afdrukken
PDF

Het jaar 2013 zit er bijna weer op. Ja, wat is het voorbij gevlogen. Ja, wat ging het snel etc. etc. Als ik de oudere medemens moet geloven gaat de tijd sneller naar mate je ouder wordt. Er komt dan volgens mij ook weer een kantelpunt als “ze” spreken over “ik leef met de dag”. Maar goed, op dit moment niet aan de orde.

Zoals gebruikelijk wordt het einde van het jaar vaak gebruikt om even terug te blikken. Was het een goed jaar? Of heb je toch diverse tegenslagen gehad en wordt het vooral vooruit kijken naar 2014. Persoonlijk heb ik in 2013 niks te klagen gehad. Maar aangezien deze site vooral over het corso gaat en natuurlijk buurtschap Hazestraat in het bijzonder, lijkt mij het zinvoller om over de buurtschap terug te blikken. En wel over het eigen bloemenveld in het bijzonder.

Begin 2013 hebben het bestuur en enkele leden de knoop door gehakt. Al enkele jaren speelde het idee van een eigen veld, maar het samen optrekken met andere buurtschappen had eerder nog de voorkeur. Het zelf kunnen bepalen, zelf de lasten, maar ook de lusten dragen kreeg de overhand. Dan wordt het tijd de voor en tegens uit te werken. Het aantal plussen was op papier groter en dus groenlicht om een eigen veld te beginnen. Al snel werd een werkgroep Bloemenveld opgericht. Met kartrekkers “Veldje”, Nico en Dijkhoff. We (ze) begonnen met niks. Ja, er was een budget, maar materialen hadden we nog niet. Laat staan een eigen bloemenveld. Gelukkig bracht ons eigen netwerk naar een mooi stukske grond aan de Maastrichterweg. Heg er omheen, hek er bij om het veld te betreden, goed bereikbaar, mogelijkheid om water te sproeien. Een prima basis.

Daarna heeft de werkgroep Bloemenveld al snel plannen gemaakt over de indeling van het veld (aantal rijen/bedden, welke “kleuren”, afstand, aantal knollen etc.). Ze kozen tevens voor de aanschaf van knollen in plaats van stekken. De wintermaanden werd tevens gebruikt om een eigen schoffelploeg op te richten (nu al het schoffel/schoefel genootschap genoemd). Deze oproep bleek niet aan dovemansoren gericht. In een kort tijdsbestek melden zich diverse “oudere jongeren” aan. De maandagochtend zou de vaste dag worden om het veld te gaan schoffelen.

Op zaterdag 20 april was de eerste echt veldactiviteit gepland: het zetten van de knollen. Strak blauwe lucht, een mooi voorjaarszonnetje en gelukkig een flinke groep bouwers. Klaar met de schop in de hand om gaten te graven en knollen te zetten. Vele handjes zorgden voor veel meters en aan het begin van de middag was de klus al geklaard. Rond de 5000 knollen (0,6 hectare) lagen onder het zand. In afwachting van warmte en vocht. Het wachten kon beginnen. Enkele weken later werd het eerste dahliaplantje gespot! Trots ging de foto via de whatsapp rond. Een mens heeft niet veel nodig om blij te worden. Het schoffelgenootschap deed trouw zijn dienst en zorgde er voor dat we wekelijks konden genieten van een onkruidvrij veld. Dit deed de dahliaplanten zichtbaar goed. Planten waarin kinderen konden verdwalen, kleine mensen de armen hoog moesten strekken om te kunnen plukken. Een bloemenzee aan kleuren. Touwen die strak stonden om de boel bij elkaar en overeind te houden.

De bloemenopbrengst mocht er wezen. Met een gemiddelde van 60.000 dahlia’s per pluk zit ik waarschijnlijk nog aan de lage kant. Een opbrengst die ver boven verwachting was. De laatste grote klus was het rooien van de knollen. Gelukkig konden we materiaal van buurtschap Oruva lenen, waardoor relatief eenvoudig de knollen uit de grond werden getrokken. Als een dolle, knollen van de rolbank in een krat gooien, daarna nog de steel kort knippen en met liefde in een krat leggen. Met als laatste eindbestemming een donkere koele kelder net over de grens. Afgelopen zaterdag nog een klein steentje bijgedragen door enkele kratten nog eens te controleren. Wat zand van de knol te kloppen. Een enkele knol nog te scheuren (dus volgend jaar meer mogelijke planten). Ja, ook in de winter worden de knolletjes niet vergeten. Of het zinvol is geweest, zal in het voorjaar van 2014 weer blijken. Al met al vind ik het eerste jaar een eigen bloemenveld een succes. En dan ben ik gemakshalve nog even vergeten dat er ook een eigen bouwkeetje is aangeschaft, manden om te plukken, 100-en meters touw, pinnen zijn gelast om de planten eenvoudig op te binden etc. etc.

Tijdens het knollen rooien in november ving ik nog op dat er elders in het land in 2013 ff 100.000 knollen extra waren gezet. HONDERDDUIZEND! Komen wij aan, met 5000 knolletjes, 0,6 hectare grond, een schoffelploegske van een man of 8, een opbrengst van 60.000 dahlia’s per pluk. 100.000 extra knollen zetten. Extra! God weet hoeveel er al standaard gezet worden. Maar doe dit aantal even maal 10 dahlia’s per plant, per pluk en je plukt gewoon even 1.000.000 dahlia’s extra! Duizelingwekkende getallen.

Ja, dan vallen de aantallen van ons eigen veld (die ik zojuist schets) aardig in het niet. We doen leuk mee, maar landelijk stelt het eigenlijk niet zo veel voor. Dit neemt niet weg, dat het aantal ook weer niet te veel zegt. We hebben naar onze mogelijkheden er het maximale uit gehaald. 1100 uurtjes hebben we als club aan of op het veld besteed. Uurtjes die dus naast het bouwen van de wagen zijn ingezet. Dat is absoluut een compliment aan alle betrokkenen waard!

Het gaat er wat mij betreft niet om dat het altijd meer en meer moet. Groter en groter. Het belangrijkste is dat het voor iedereen behapbaar en daardoor leuk blijft. Het heeft geen zin om je als club over de kop te werken. Dit geldt ook voor het bouwen van een wagen. Bouw naar de mogelijkheden die je hebt. En deze mogelijkheden bepaal je zelf. Laat je niet leiden door (grootte getallen van) een ander. Soms kan een stapje terug, ook weer een stap voorwaarts betekenen. Het hoeft niet altijd meer en meer. Al lijkt dat tegendraads in de consumptiemaatschappij waarin we leven.

Even terug naar het veld. Prima dat er elders 100.000 knollen extra worden gezet. Zeker doen, als je de mogelijkheden hebt en het leuk, leuk, leuk blijft. Kijkend naar het eigen veld heb ik al in het “VIS” (Veld Informatie Systeem) vernomen dat we volgend jaar wat knolletjes minder gaan zetten. Daardoor bredere looppaden, wat makkelijker te schoffelen en bovenal wat minder te plukken. Ja, ook minder inkomsten, maar dat nemen we dan graag zoals het is. Een eigen veld, een mooie ervaring, prima werk, trots dat we een eigen veldje hebben. En in 2014 zorgen we (mede met de ervaringen en het geleerde uit 2013) dat het eigen veld vooral leuk, leuk, leuk blijft. Lekker tegen de Nederlandse ‘bloemenstroming’ in, niet meer, maar gewoon wat minder.

Bedankt Veldje, Nico, Dijkhoff en alle andere betrokkenen! En verder hebben we ook nog een mooie wagen gebouwd.

Foto's van het bloemenveld in 2013

 

Fijne jaarwisseling, een goed, gezond en zonovergoten 2014 toegewenst!

Vino (@VinoCorso)

Buurtschap Hazestraat
Bloemencorso Valkenswaard
www.twitter.com/hazestraat  (meld je aan!)

Volg ook bloemencorso Valkenswaard www.twitter.com/BC_Valkenswaard